Connect, Continue, Create (Ριζώματα)

Ανακοίνωση του 3ου Διεθνούς Συνεδρίου για την μελέτη του έργου του φιλοσόφου Gilles Deleuze

3rd International Deleuze Studies Conference

Connect, Continue, Create

Amsterdam 12-14 July 2010

ASCA / CfH

Amsterdam School for Cultural Analysis at the University of Amsterdam

Centre for the Humanities at Utrecht University

Call for Papers

The third annual International Deleuze Studies Conference will explore how the three creative domains of thought – art, science and philosophy – connect, continue and create together.

The visionary quality of the profoundly generous and complex philosophy of Gilles Deleuze may provide new and productive ways of understanding connections, in a world that is increasingly globally linked and technologically mediated.

Central questions addressed at the conference are: in what ways do disciplines meet and interfere with one another?  What kind of methodological and political implications do their dynamic encounters entail?  What are the limits of transdisciplinary connections, relations and fields?

Possible topics for papers may include:

* Methodological interfaces between science and the Humanities
* Art as Philosophical Practice
* Urban planning and architecture
* Nomadic politics and Social Sustainability
* Neuroscience and Culture
* Aesthetics of Life Sciences
* The Policy-making implications of eco-philosophy and Triple Ecologies

Length of presentations: max. 20 minutes. We welcome panel proposals.

Please send your abstract (max. 200 words) and a short bio to callforpapers@deleuze-amsterdam.nl before the 1st of March, 2010.

Confirmation of acceptance will be emailed before April 15th, 2010.  Selections will take place on the basis of the number of panel presentations.

For conference registration and further information, please refer to our website: http://www.deleuze-amsterdam.nl

Η ημιζωή των γραμμάτων # 1

“Η υλικότητα της γλώσσας είναι εκείνη η πλευρά η οποία συνεχίζει να αντιστέκεται σε μια απόλυτη ένταξη στην ιδανικότητα του νοήματος. Το να δει κανείς το γράμμα όχι ως φώνημα αλλά ως μελάνι, και το να συνεχίζει κανείς να επιμένει σε αυτή την υλικότητα, αναπόφευκτα αμφισβητεί την υπόσταση της γλώσσας ως φορέα αμόλυντου νοήματος” (Steve McCaffery, North of Intention: Critical Writings 1973-1986, New York: Roof Books, 1986, σ. 105)

 

περιπλάνηση # 24

Φωτογραφίες τραβηγμένες στους δρόμους παράλληλους με την Πειραιώς στην περιοχή του Μεταξουργείου – η βαρυτική έλξη της Πειραιώς συμπυκνώνεται σε αναπάντεχες αφηγήσεις μέσα και γύρω από συντρίμμια και ερείπια.

“…κατοικίες διαρκώς κατειλημμένες, με ένα δώμα σε αναμομή μιας μη πιθανής προσθήκης καθ’ ύψος, και ένα ερειπωμένο και υποστυλωμένο ισόγειο. Αυτά μαρτυρούν τη γενεαλογική μη αποπεράτωση της διαμονής – η οποία σαν το φυτό έχει πάντοτε τη δυνατότητα της εκβλάστησης – και συνάμα της εντροπίας, του ερειπίου, της ρωγμής, της κατάρρευσης, του συντρίμματος” (Richard Scoffier, Η πόλη χωρίς το έξω/La ville sans dehors, μτφ. Βαγγέλης Μπιτσώρης, Αθήνα: Futura, 2000, σ. 25)
 

“…τα παιδιά έχουν μιαν ιδιαίτερη τάση ν’ αναζητούν κάθε χώρο εργασίας όπου ασκείται φανερά κάποια δραστηριότητα πάνω σε πράγματα. Νιώθουν μιαν ακατανίκητη έλξη για τα απορρίμματα που προκύπτουν από το χτίσιμο, τις κηπουρικές και οικιακές δουλειές, το ράψιμο ή τις ξυλουργικές εργασίες. Στα προϊόντα που απορρίπτονται αναγνωρίζουν το πρόσωπο που στρέφει ο κόσμος των πραγμάτων προς αυτά, και μόνο προς αυτά. Με τα απορρίμματα αυτά δεν μιμούνται τόσο τον κόσμο των μεγάλων όσο φέρνουν, μ’ αυτά που φτιάχνουν παίζοντας, υλικά που διαφέρουν πολύ μεταξύ τους σ’ έναν καινούργιο, αλματώδη συσχετισμό” (Βάλτερ Μπένγιαμιν, Μονόδρομος, μτφ. Νέλλη Ανδρικοπούλου, Άγρα: Αθήνα, 2004, σ. 48)

“Η κατοχή κράτησε πράγματι πολλούς αιώνες. Όσο χρειαζόταν για να εξαφανιστεί το παραδοσιακό εκτόπισμα της χώρας και να συγχωνευτεί μες στο ευρύτατο κοσμοδιάγραμμα που κάλυπτε πια όλη την υδρόγειο – καθώς η γλώσσα έπαψε κάποια στιγμή, προσχεδιασμένα, να μιλιέται κι άρχισε να υπάρχει σαν κειμήλιο αποσταγμένων εποχών που η αξία του είναι ανάλογη μ’ εκείνη των έργων που γράφτηκαν σ’ αυτήν. Πρόκειται για όγκο συμπαγή και πολυδαίδαλο γιατί αριθμεί ανυπολόγιστο αριθμό σελίδων ζωσμένων πια απ’ τον άρρηκτο κύκλο του χρόνου που τις προστατεύει μέσα σ’ ένα φως υπέργειας γαλήνης” (Δημήτρης Δημητριάδης, Πεθαίνω σαν χώρα, Άγρα: Αθήνα, 2003, σ. 41)

κωδικες και αναπαραστασεις

Ταχεία ανασκόπηση των τελευταίων μηνών: δουλειά-δουλειά-δουλειά. Έτσι απλά. Ενημερώνω τακτικότερα τα twitter μου (http://twitter.com/polleslexeis, http://twitter.com/oulipepo – τα οποία μπορείτε να δείτε και στη δεξιά μπάρα των λέξεων) και το  friendfeed μου (το οποίο αντικατέστησε και το παλιό lignes de fuite με τους συνδέσμους από το delicious) από τις λέξεις. 

 

Το Δεκέμβρη που μας πέρασε εκδόθηκε το διήγημα μου “Φανταστικό Τοπίο 4.1 (μπέτα μιξ)” στον τόμο Χαμένοι στο Διαδίκτυο. Ο Μισέλ Φάις επιμελήθηκε τον τόμο, η Τιτίκα Δημητρούλια έγραψε ένα ενδελεχή πρόλογο. Για τη συλλογή  έγραψαν στα Νέα ο Δημήτρης Παπανικολάου (εδώ κι εδώ) και η Λίνα Πανταλέων στην Ελευθεροτυπία  (εδώ).

 

 

 

 

 

 

 

Στο τρίτο τεύχος της Ποιητικής έχω μια μικρή επιλογή από το πρώτο μέρος της Δεξαμενής (κομμάτια της οποίας έχουν δημοσιευτεί και εδώ στις λέξεις παλιότερα). Επίσης δημοσιεύεται το δοκίμιο “Πέρα από την μαρτυρία: Η ποιητική της μεταμοντέρνας μαρτυρίας” της Αμερικανίδας ποιήτριας Αλίσια Όστρικερ το οποίο και έχω μεταφράσει. 

 

 

 

 

-Στην επιθεώρηση Otoliths δημοσιεύονται δύο ποίηματά μου: το “Schroedinger’s Insomnia” και το “Black Box Warning (Ghostly Variation)”.

-Θα συμμετάσχω στο συνέδριο &Now Conference of New & Innovative Writing που θα γίνει τον Οκτώβριο στο Buffalo της Νέας Υόρκης. Η λίστα των συμμετεχοντων (Steve Tomasuka, Christian Bok, Nick Montfort κ.α.) είναι συναρπαστική αλλά περισσότερα για αυτά θα πούμε εν ευθέτω χρόνω.

περιπλάνηση # 23

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα ρομπότ της πόλης έχουν τη δική τους γλώσσα και απλώνουν τα πλοκάμια τους σε όλους τους τοίχους της πόλης. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Ψαλιδοχέρης συναντά τον Τζον Μίλτον συναντά τον Κροπότκιν.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αναδιατάξεις και ανακατατάξεις (τουλάχιστον έτσι ελπίζει κανείς).