2009

2009

Ben Frost- By the Throat

Εκεί όπου το sound design για ταινίες τρόμου συναντά τον μινιμαλισμό. Συγκλονιστικό.

Bat for Lashes-Two Suns

Ο διχασμός προσωπικότητας ως αστρολογικός/αστρονομικός χάρτης.

Flaming Lips- Embryonic

Μια σταθερή διατροφή η οποία αποτελείται από βρετανικές σειρές μυστηρίου της δεκαετίας του 1970 και αμερικανικές ταινίες τρόμου των αρχών της δεκαετίας του 1980. Ανακατέψτε.

David Sylvian- Manafon

Σταδιακή αποστέωση. Σταδιακή απόρριψη κάθε δεδομένου.

Marsheaux- Lumineux Noir

Glam noir electropop.

The XX- XX

Gothpop χωρίς ενοχές.

Tori Amos- Midwinter Graces

Το Abnormally Attracted to Sin (το οποίο κυκλοφόρησε και αυτό το 2009) το βαρέθηκα για να είμαι ειλικρινής. Αυτό εδώ είναι όμως ένα έντελως άλλο πράγμα: μεσαιωνικοί ύμνοι, πειραγμένα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, πρωτότυπες συνθέσεις, ένα δώρο για τις μακριές νύχτες του χειμώνα.

Moderat- Moderat

Τα μυθικά τέρατα των θαλασσών αλλάζουν δέρμα και περιβάλλον.

Tom Waits – Glitter & Doom

Μια σπάνια καταγραφή του κλίματος των συναυλιών του Γουέιτς, ένα ντοκουμέντο-δώρο.

Dalek- Gutter Tactics

Αρχίζει να σκάβει στο χαντάκι. Μετά εξαφανίζεται. Πρόσεξε μην εμφανιστεί ξαφνικά πίσω σου.

Lady Gaga- The Fame Monster

Το χειρότερο hangover, η μεγαλύτερη παράνοια, η εντονότερη κρίση πανικού.

Lumiere Brother – Fiction

Μικρές ιστορίες. Απόηχοι άλλων ιστοριών.


Soap & Skin- Lovetune for Vacuum

Ποτέ τα μετεφηβικά δράματα δεν φάνηκαν να αφορούν τόσους πολλούς ενήλικες.

Pet Shop Boys- Yes etc.

Αυτό ήταν κάποτε το μέλλον.


Lily Allen- It’s not me, it’s you

Το «The Fear» είναι το ίδιο μηδενιστικό με το «Smells like Teen Spirit» των Nirvana και το «Doll Parts» των Hole. Μια σαρωτική κριτική της ποπ κουλτούρας εκ των έσω.

Mono- Hymn to the immortal wind

Ο Πίτερ Παν Σαμουράι.

Manic Street Preachers- Journal for Plague Lovers

Αυτό εδώ λοιπόν είναι ίσως ο πιο αινιγματικός δίσκος που άκουσα φέτος: οι στίχοι του Richey Edwards ταιριάζουν γάντι στη μουσική των MSP της μετά-Richey εποχής αλλά κάτι ακούγεται παράταιρο.

Grizzly Bear- Veckatimest

Όταν υπάρχει αυτός ο δίσκος δεν μπορώ να καταλάβω πως όλοι χαλάνε τον κόσμο με το Merriweather Post Pavilion των Animal Collective.

Fever Ray- Fever Ray

Η τραγουδίστρια των Knife σε ένα αποπνικτικό, σκοτεινό, αιχμηρό δίσκο.

Sun 0)))- Monoliths & Dimensions

Η φαντασμαγορία της απόλυτης βραδύτητας.

Karen O & The Kids- Where the Wild Things Are OST

«Τα πάντα είναι Αγάπη»: ω ναι.

Alarm Will Sound- A/rhytmia

Κλασσική μουσική για νευρομάντες.

Geoffrey Gurrumul Yunupinga- Gurrumul

Δεν έχω ιδέα τι τραγουδάει αλλά ό,τι και να είναι, είναι συναρπαστικό.

Junior Boys- Parallel Lines

Παράλληλοι βίοι, αποκλίνουσες γραμμές.


+1. Saint Etienne- Foxbase Beta

Ο Richard X παίρνει το Foxbase Alpha των Saint Etienne και το ριμιξάρει όχι για να το κάνει πιο «μοντέρνο» αλλά για να ξαναπεί την ίδια ιστορία με άλλα εργαλεία.

(το σύνολο: 171[!] δίσκοι οι οποίοι συνοψίζουν τη δεκαετία που φεύγει]

This entry was posted in Έξω η ζωή είναι πολύχρωμη and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s