2000 [ενισχυμένο]

99 (πάνω-κάτω) άλμπουμ τα οποία συνοψίζουν για μένα την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Ένα ποστ για κάθε χρονιά.

Πριν αρχίσουμε: το single της δεκαετίας για μένα είναι το Heartbeats των Νορβηγών The Knife από το δεύτερο δίσκο τους Deep Cuts.

Ξεκινάμε;

2000

Radiohead- Kid A

Μάλλον ο καλύτερος δίσκος των Ραδιοκέφαλων. Αστικά τοπία βυθισμένα στο χιόνι, τραγωδίες και καταστροφές τις οποίες παρακολουθείς με κατεβασμένο τον ήχο, νόμίζεις ότι τίποτε από όλα αυτά δεν σε αφορούν αλλά μέχρι το τέλος της δεκαετίας το απόκοσμο πεδίο αυτού του Πρώτο Παιδιού έχει μολύνει την πραγματικότητα έξω από αυτό αντικαθιστώντας τις αχανείς αίθουσες με τα φλιπεράκια με ντισκοτέκ για παιδιά εξαρτημένα από το Λαντόζ και το Ρίταλιν.

Bebel Gilberto- Tanto Tempo

Τα πράγματα μπορεί να είναι και απλά. Μερικές φορές χρειάζεται ένας άνθρωπος διαφορετικός από σένα για να δεις πόσο απλά μπορεί να είναι.

Daft Punk- Discovery

Τα ρομπότ αποφασίζουν να χορέψουν.

Clint Mansell & Kronos Quartet- Requiem for a Dream

Το εμβληματικότερο 00s soundtrack. Η συνέργεια της μουσικής του Μάνσελ με τις εικόνες του Αρονόφσκυ είναι ανατριχιαστικά αποτελεσματική.

Godspeed You Black Emperor!- Lift Your Skinny Fists like Antennas to Heaven

Αυτός είναι ο ήχος της επανάστασης: το νιώθεις στα κόκκαλα σου αλλά θα καταλάβεις μόνο μετά από χρόνια τι ακριβώς συνέβη.


Pole- 3

Όλες αυτές οι ρωγμές σιγά-σιγά συνθέτουν μια εικόνα πάντα φευγαλέα, μια εικόνα που ποτέ δεν μπορείς να δεις όλοκληρη.


Amon Tobin- Supermodified

Βραζιλιάνικες ψηφίδες ενός μετανεωτερισμού ο οποίος ζει με βηματοδότη.


Avalanches – Since I Left You

Η αποχώρηση και ο χωρισμός ως σχιζοειδής πρόσμειξη όλων των αναμνήσεων σου, όλων των ανθρώπων που έχεις γνωρίσει: η μνήμη ως ξεχαρβαλωμένος, ηδονιστής ψυχοπομπός.


Photek – Solaris

Φοινικόδεντρα σε τοπία ερημωμένα, στοιχειωμένα.


Goldfrapp- Felt Mountain

Τίποτε δεν μπορεί να είναι το ίδιο: το είδωλο στον καθρέφτη πολλαπλασιάζεται.


PJ Harvey- Stories from the City, Stories from the Sea

Μια μέρα θα βρεθεί η γραμμή, ο χώρος στον οποίο όλα αυτά θα καταλήξουν. Μέχρι τότε θα επιπλέουμε στον αέρα μιας πόλης που σιγά-σιγά εξαϋλώνεται.


This entry was posted in Έξω η ζωή είναι πολύχρωμη and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s