περιπλάνηση # 24

Φωτογραφίες τραβηγμένες στους δρόμους παράλληλους με την Πειραιώς στην περιοχή του Μεταξουργείου – η βαρυτική έλξη της Πειραιώς συμπυκνώνεται σε αναπάντεχες αφηγήσεις μέσα και γύρω από συντρίμμια και ερείπια.

Εικόνα0012

«…κατοικίες διαρκώς κατειλημμένες, με ένα δώμα σε αναμομή μιας μη πιθανής προσθήκης καθ’ ύψος, και ένα ερειπωμένο και υποστυλωμένο ισόγειο. Αυτά μαρτυρούν τη γενεαλογική μη αποπεράτωση της διαμονής – η οποία σαν το φυτό έχει πάντοτε τη δυνατότητα της εκβλάστησης – και συνάμα της εντροπίας, του ερειπίου, της ρωγμής, της κατάρρευσης, του συντρίμματος» (Richard Scoffier, Η πόλη χωρίς το έξω/La ville sans dehors, μτφ. Βαγγέλης Μπιτσώρης, Αθήνα: Futura, 2000, σ. 25)
 

Εικόνα0009

«…τα παιδιά έχουν μιαν ιδιαίτερη τάση ν’ αναζητούν κάθε χώρο εργασίας όπου ασκείται φανερά κάποια δραστηριότητα πάνω σε πράγματα. Νιώθουν μιαν ακατανίκητη έλξη για τα απορρίμματα που προκύπτουν από το χτίσιμο, τις κηπουρικές και οικιακές δουλειές, το ράψιμο ή τις ξυλουργικές εργασίες. Στα προϊόντα που απορρίπτονται αναγνωρίζουν το πρόσωπο που στρέφει ο κόσμος των πραγμάτων προς αυτά, και μόνο προς αυτά. Με τα απορρίμματα αυτά δεν μιμούνται τόσο τον κόσμο των μεγάλων όσο φέρνουν, μ’ αυτά που φτιάχνουν παίζοντας, υλικά που διαφέρουν πολύ μεταξύ τους σ’ έναν καινούργιο, αλματώδη συσχετισμό» (Βάλτερ Μπένγιαμιν, Μονόδρομος, μτφ. Νέλλη Ανδρικοπούλου, Άγρα: Αθήνα, 2004, σ. 48)

Εικόνα0026

«Η κατοχή κράτησε πράγματι πολλούς αιώνες. Όσο χρειαζόταν για να εξαφανιστεί το παραδοσιακό εκτόπισμα της χώρας και να συγχωνευτεί μες στο ευρύτατο κοσμοδιάγραμμα που κάλυπτε πια όλη την υδρόγειο – καθώς η γλώσσα έπαψε κάποια στιγμή, προσχεδιασμένα, να μιλιέται κι άρχισε να υπάρχει σαν κειμήλιο αποσταγμένων εποχών που η αξία του είναι ανάλογη μ’ εκείνη των έργων που γράφτηκαν σ’ αυτήν. Πρόκειται για όγκο συμπαγή και πολυδαίδαλο γιατί αριθμεί ανυπολόγιστο αριθμό σελίδων ζωσμένων πια απ’ τον άρρηκτο κύκλο του χρόνου που τις προστατεύει μέσα σ’ ένα φως υπέργειας γαλήνης» (Δημήτρης Δημητριάδης, Πεθαίνω σαν χώρα, Άγρα: Αθήνα, 2003, σ. 41)

This entry was posted in Έξω η ζωή είναι πολύχρωμη, Ιχνη and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s