αντιμνήμη 07

Ξεκίνησα να γράφω («ξεκίνησα να γράφω ένα τραγούδι…») τη λίστα με τις αγαπημένες μουσικές του 2007 – μια μερική απεικόνιση της εσωτερικής μου γεωγραφίας τη χρονιά που πέρασε- μα όταν τελείωσα να γράφω το ποστ σκέφτηκα: ποιος ο λόγος, ποια η ανάγκη για μια τέτοια ανακεφαλαίωση; Είναι σαν να χρησιμοποιεί κανείς τέτοιες λίστες για να βάλει τη σφραγίδα του σε κάτι αόριστο και άπιαστο: την ακατάπαυστη ροή του χρόνου. Πίσω από τα δράματα και τη φθορά που επιφέρει αναπόφευκτα ο χρόνος, ο κάθε χρόνος, πάντα υπάρχουν τέτοιες λίστες οι οποίες λειτουργούν σαν ασπίδα ενάντια στη φθορά αυτή- τις περισσότερες φορές χωρίς καν να το καταλάβει κανείς . Σαν γούρι ή μια χάντρα για το κακό μάτι.

nilsen1.jpg

Κι όμως. Η φθορά εν τέλει δουλεύει τα μαγικά της πάνω και σε αυτές τις ασπίδες κονιορτοποιώντας αυτά τα οποία είχαν κάποτε σημασία. Οι ασπίδες ή μάλλον το φάντασμα τους απλά συνεχίζει να υπάρχει για να μας θυμίζει τι μας προστάτευε στο παρελθόν. Για να χρησιμοποιήσω μια μεταφορά από τη βιολογία: η φθορά σαν ιός πια παρακάμπτει τον γενετικό κώδικα και προχωρά σε επανεγγραφή του ξενιστή με αποτέλεσμα ο ξενιστής να μην αναγνωρίζει πια τον εαυτό του. «Τι συμβαίνει όταν μια ακατανίκητη δύναμη συναντά το αντικείμενο που τίποτε και κανείς δεν μπορεί να μετακινήσει;» Οι τρομακτικές ταχύτητες και οι συχνά τερατώδεις γεωμετρίες του παρόντος δεν επιτρέπουν την κατανόηση του παρόντος στις πραγματικές του διαστάσεις.

Κι όμως: έξω η ζωή συνεχίζει να είναι πολύχρωμη.

This entry was posted in Έξω η ζωή είναι πολύχρωμη. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s