303 [στο σκοτάδι]

plastikman_consumed.jpg

Άκουσα πρώτη φορά το επιβλητικό «Converge» από το Consumed του Plastikman aka Richie Hawtin ένα ανοιξιάτικο απόγευμα του 1998 στην εκπομπή του αείμνηστου John Peel (θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά ότι είχε βάλει αμέσως μετά το «Daphne Descends» από το Adore, τον τότε καινούργιο δίσκο των Smashing Pumpkins). Νομίζω διάβαζα για την επικείμενη εξεταστική και με είχε πάρει ο ύπνος πάνω από τον Μένανδρο και τον Αριστοφάνη – το επίμονο reverb του «Converge» με ξύπνησε αλλά και με κράτησε σε μια ψευτο-REM κατάσταση για αρκετά λεπτά. (Ήμουν και φρεσκοχωρισμένος και τα πάντα ήταν λίγο πιο «αιχμηρά» εκείνη την περίοδο) Όταν τελικά άκουσα το άλμπουμ ολόκληρο αρκετούς μήνες αργότερα σε ένα δωμάτιο αρκετά μακριά από το δωμάτιο στο οποίο είχε γίνει η πρώτη μου επαφή με το Consumed η αρχική μου εντύπωση-ερώτηση επανήλθε: μα πώς χωρά όλος αυτός ο χώρος σε κομμάτια τρίλεπτα και τετράλεπτα; Εκείνο το οποίο με είχε τραβήξει στο Consumed ήταν αυτή η αίσθηση του χώρου που έφτιαχνε ο Hawtin: σε συνεντευξή του μετά από χρόνια διάβασα ότι προσπαθούσε να φτιάξει το ηχητικό ανάλογο του να βρίσκεται κανείς αποπροσανατολισμένος σε ένα δάσος μέσα στη νύχτα. Oι ταινίες εγγραφής, τα συνθεσάιζερ του Hawtin δεν ήταν απλά χώρος εγγραφής αλλά ακόμη ένα εργαλείο στην ηχητική συμπύκνωση του χώρου. Φαντάζομαι ότι το βινύλιο του Consumed θα εντείνει ακόμη περισσότερο αυτή την αίσθηση/εμπειρία της ηχητικής αναπαράστασης και εξερεύνησης ενός χώρου. Εκεί όμως που ο Brian Eno στην τετραλογία Ambient (και ίσως οι Orb στο Orbus Terrarum) επιχειρούν την ηχητική αναπαράσταση του χώρου, ο Hawtin προσεγγίζει την ηχητική αναπαράσταση του χώρου με τη λογική του βιντεοπαιχνιδιού: η ηχητική αναπαράσταση του χώρου δεν είναι στατική αλλά δυναμική και εξερευνήσιμη. O Hawtin απομακρύνεται ή μάλλον αποδομεί τους κώδικες του τέκνο της σχολής του Ντιτρόιτ και το Consumed (αντ)ηχεί σαν το φάντασμα της αστικής ζωής. Μια αποδυναμωμένη ηχώ της πόλης η οποία χάνεται στο σκοτάδι του δάσους.

plastikman_closer.jpeg

Αν στο Consumed ο Hawtin κοίταζε προς τα έξω στο Closer (2003) επιχειρεί να ανασκευάσει τον εσωτερικό ήχο μέσα στο σκοτάδι: «I’m just a voice in your head» ακούγεται να ψιθυρίζει ο ίδιος ο Hawtin και εσύ τον πιστεύεις. Aν το πρότερο άλμπουμ το χαρακτήριζε η αίσθηση του χώρoυ, το Closer χαρακτηρίζεται από μια κλειστοφοβική διάθεση. Στο Consumed ο ακροατής έχει πάντα την αίσθηση ότι η περιπλάνηση στους τεράστιους ηχότοπους που ξεδιπλώνονται στα ακουστικά του θα είναι μια περιπλάνηση γεμάτη περιπέτεια. Στο Closer αυτή η αίσθηση έχει αντικατασταθεί από μια έντονη, οδυνηρή ενδοσκόπηση: «I don’t know what’s left to gain/All the guilts and now the blame/I don’t want to stop this game/I’m starting to enjoy the pain» ψιθυρίζει ο Hawtin συνοψίζοντας το γενικότερο κλίμα του δίσκου. Το σκοτάδι του πρότερου δίσκου γίνεται σε αυτό τον δίσκο κάτοπτρο: η μουσική του Closer είναι ένα καφκικό comedown, οι σκέψεις στο αυτοκίνητο καθώς γυρνάς από το κλαμπ και δεν υπάρχει κάνενα φως τριγύρω.

This entry was posted in Αστικά, Ιχνη, Μουσική and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

3 απαντήσεις στο 303 [στο σκοτάδι]

  1. Ο/Η silent stelios λέει:

    Το consumed ειναι απο αυτους τους δισκους που ακουγονται καλυτερα σε απολυτο σκοταδι με την ενταση στο τερμα. Πολυ εγκεφαλικο τεκνο -οπως και το plasticine απο το sheet one. Ειναι σαν η ουσια της μουσικης αυτης – η επιτευξη αυτου του higher state of consciousness, η υπερβαση σε μια αλλη διασταση, που ειναι εν πολλοις και ο λογος της συνδεσης της με τα χημικα ναρκωτικα, να εμπεριεχεται ολη συμπυκνωμενη εδω.
    Δες και το dispatches του mike parker που εχει επισης αυτο το σκοτεινο, κλειστοφοβικο συναισθημα αλλα χωρις τα acid lines του 303.
    Και ενα βιβλιο που ισως σε ενδιαφερει:
    ben malbon – dancing, ecstasy and vitality

  2. Ο/Η cheshire cat λέει:

    την πρώτη φορά που άκουσα το consumed έκανα μπάνιο. και πάγωσα. δεν ήταν το νερό. η μουσική αυτή ερχόταν από ένα παγωμένο άγνωστο τοπίο. ίσως και να με φόβιζε λίγο. πάντα με αγχώνει ο ήχος από τα φορτηγά τρένα. φυσικά, εκείνη την πρώτη φορά δεν θεώρησα αυτό το πράγμα μουσική (το ίδιο είχα πει και για τα πρώτα ακούσματα pan sonik). και χωρίς να το πολυσκεφτώ επέστρεψα το δανεισμένο από το φίλο μου cd με αποδοκιμασία. δεν θυμάμαι τι με έκανε να φτάσω πάλι σ’ αυτόν. ίσως οι προηγούμενοι δίσκοι του plastikman που ανακάλυψα καθυστερημένα. το σίγουρο είναι ότι το consumed έγινε αγαπημένος και από τους λίγους του Plastikman Που ακούω ολόκληρους.

    το closer δεν μπόρεσα ποτέ να το ακούσω ολόκληρο. πάντα μου φάνταζε σαν κακέκτυπο του consumed. και αυτά τα λόγια του hawtin στην αρχή με ξενέρωναν τρομερά. νομίζω ότι το έσβησα λίγους μήνες πριν κι από τον σκληρό χωρίς να τον αντιγράψω..

  3. Ο/Η polleslexeis λέει:

    @Silent Stelios:

    Πριν το Consumed είχα ακούσει το Sheet One στο σπίτι ενός φίλου ο οποίος έπλεκε εγκώμια για τον Ηawtin και με είχε εντυπωσιάσει πραγματικά το πόσο εγκεφαλική ήταν αυτή η χορευτική μουσική: τεκνο για κεφάλι και πόδια! H αποκορύφωση αυτού του εγκεφαλικού τέκνο είναι νομίζω τα (σχεδόν concept) mixcds DE9 που κυκλοφόρησε ο Hawtin μετά το Consumed- αν και είναι πιο εγκεφαλικά από όσο θα τα ήθελα. Δεν το ήξερα το βιβλίο του Malbon- θα το ψάξω. Το Dispatches νομίζω ότι το έχω ακούσει και αν θυμάμαι καλά δεν με έχει εντυπωσιάσει. Θα το ξαναψάξω και θα επανέλθω.

    @Cheshire Cat:

    Νομίζω το πιο ενοχλητικό στοιχείο στο Closer είναι τα φωνητικά του Hawtin – θα συμφωνήσω μαζί σου. Πάνε πακέτο όμως με το όλο concept – χωρίς αυτά κάτι θα έλειπε. Το Closer και εμένα μου είχε φανεί αρχικά ένα κακέκτυπο του Consumed. Είναι λιγότερο προσβάσιμο, περισσότερο μινιμαλιστικό από το Consumed και γι’ αυτό νομίζω σου αφήνει μια τόσο κλειστοφοβική αίσθηση. Από τα δύο άλμπουμ είναι σίγουρα το πιο βραδυφλεγές γιατί είναι το πιο προσωπικό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s