το σώμα και το πλήθος

body.jpg

Με ποιους τρόπους λοιπόν η Ιστορία αφήνει το αποτύπωμά της στο ανθρώπινο σώμα; Το σώμα αποτελεί ένα καμβά πάνω στον οποίο αποτυπώνονται τα πάντα. Μιλάει το σώμα; Φυσικά και μιλά- ολόκληρο το έργο του Γιώργου Χειμωνά, παραδείγματος χάριν, γυρίζει γύρω από την εικόνα ενός ομιλούντος, πάσχοντος σώματος. Τα σώματα των επιζώντων της Χιροσίμα αρθρώνουν ένα λόγο ο οποίος δεν επιτρέπει σε κανένα να ξεχάσει τι συνέβη πριν από 62 χρόνια: ο καρκίνος θερίζει ενώ οι γενετικές μεταλλάξεις δεν αποτελούν επιστημονική φαντασία αλλά πραγματικότητα. Ο Deleuze στο βιβλίο του για τον Foucault: το «μέσα πρέπει να ειδωθεί σαν μια επιχείρηση του έξω». Όπως το πλοίο με τους ναύτες πρέπει να ειδωθεί σαν μια ακόμη πτύχωση της αγριεμένης θάλασσας, έτσι και το ανθρώπινο σώμα πρέπει να ειδωθεί σαν μια συνέχεια του υφάσματος της Ιστορίας.

Πώς αποτυπώνεται λοιπόν η ιστορία στο ανθρωπινο σωμα; Ποιο είναι αυτό το πλήθος που ζει την εκάστοτε ιστορική στιγμή; Διαβάσα τον Ιούλιο που μας πέρασε τη Σαρκοφάγο του Γιώργου Ιωάννου και αυτό το οποίο αποκόμισα από τις λιτές αφηγήσεις του Ιωάννου ήταν μια συνεχής αίσθηση του διωγμού και του ανέστιου– ο Ιωάννου αναφέρεται σε μια περίοδο της ελληνικής ιστορίας (Κατοχή και τα αμέσως επόμενα χρόνια) η οποία ήταν ούτως ή άλλως δύσκολη αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι η αίσθηση του ιστορικού κατακερματισμού στη Σαρκοφάγο πηγάζει όχι τόσο από την απώλεια ενός κέντρου όσο από την αίσθηση ότι δεν υπάρχει πλέον ένα ασφαλές περιβάλλον. Φυσικά ο Ιωάννου δεν είναι ο μόνος ο οποίος έχει καταγράψει αυτό τον ιστορικό κατακερματισμό: πρόχειρα και κάνοντας μια τρομερή γενίκευση μπορώ να σκεφτώ ότι αυτή η αίσθηση του ιστορικού κατακερματισμού διαφαίνεται και στον Αλεξάνδρου και στα ημερολόγια του Σεφέρη (και τα Πολιτικά και στις Μέρες) .

Το ερώτημα παραμένει: αν η ιστορία γεννά όλες αυτές τις πολλαπλότητες τότε πώς αλλάζει το σώμα με τη σειρά του; Ποια είναι η έκφραση του πλήθους ιστορικά; Ίσως ο μόνος τρόπος για να αντιδράσει το πλήθος είναι να αρθρώσει λόγο για να αναδείξει την φαρσοκωμωδία η οποία εκτυλίσσεται παντού – το μόνο ζήτημα είναι εν τέλει η δημιουργία του ασφαλούς χώρου.

iraq_body_count.jpg

This entry was posted in πλήθος (ων ουκ έστι αριθμός), Εμείς και ο κόσμος, Ιχνη and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s