στα βαθιά νερά της γλώσσας

Διαβάζω αυτό τον καιρό το The Raw Shark Texts του Steven Hall και έχω ενθουσιαστεί. Η αρχική ιδέα του βιβλίου είναι απλή: ο πρωταγωνιστής του βιβλίου ξυπνά ένα πρωί και δεν θυμάται τίποτε. Συνθέτει σιγά-σιγά το παζλ της ταυτότητάς του μέσα από τα γράμματα που είχε στείλει ο ίδιος στον εαυτό του στο παρελθόν. Το πράγμα στην πορεία περιπλέκεται κι άλλο. Μαθαίνουμε ότι οι αναμνήσεις του πρωταγωνιστή δεν έχουν απλά χαθεί αλλά έχουν καταβροχθισθεί από ένα έννοιολογικό καρχαρία- ένα καρχαρία ο οποίος ζει ανάμεσα στις λέξεις και τις έννοιες και τρέφεται με αυτές. Ο πρωταγωνιστής επιχειρεί να συνθέσει το παζλ της ταυτότητάς του και να ανακτήσει τη μνήμη της σχέσης του με την Κλίο η οποία έχει πεθάνει. Ο πρωταγωνιστής λοιπόν ξεκινά λοιπόν σε ένα ταξίδι για να ανακαλύψει ποιος είναι αλλά και να ξεφύγει από τον καρχαρία ο οποίος αργά ή γρήγορα θα επιστρέψει για να αποτελειώσει τη δουλειά που άφησε στη μέση. Σίγουρα η ιδέα του Hall είναι η πιο πρωτότυπη που έχω διαβάσει φέτος- η εκτέλεση του είναι επίσης συναρπαστική. Πειραματίζεται με το layout του κειμένου, με τις γραμματοσειρές καθώς επινοεί πολυάριθμα εννοιολογικά παιχνίδια με τα οποία ο πρωταγωνιστής επιχειρεί να ξεφύγει του καρχαρία.

Αν το βιβλίο ακούγεται στριφνό και δύσκολο στην ανάγνωση, στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου έτσι. Ο συγγραφέας καταφέρνει να εφαρμόσει και να παρουσιάσει με απλό τρόπο πολύπλοκες ιδέες και έννοιες σε ένα αφηγηματικό πλαίσιο το οποίο λεηλατεί ετερόκλητες πηγές όπως τη Τριλογία της Νέας Υόρκης του Πολ Ώστερ, το Radiant Cool του Dan Lloyd, το Memento, το Σπίτι από φύλλα του Μαρκ Ντανιελέφσκι, τη Φαινομενολογία της Αντίληψης του Μερλώ-Ποντυ, τα γραπτά του Μπερξόν για τη μνήμη αλλά και τα Σαγόνια του Καρχαρία. Το μυθιστόρημα είναι μια παράδοξη επιμειξία αστυνομικού μυθιστορήματος και ενός (μετα)μυθιστορήματος του δρόμου.

Το Raw Shark Texts είναι ταυτόχρονα ένα «εσωτερικό» splatter movie αλλά και ένας στοχασμός επάνω στην απώλεια ή μάλλον τι συμβαίνει όταν η απώλεια στρέφει το βλέμμα της επάνω μας. Χρησιμοποιώντας την ποπ κουλτούρα και το εφήμερο που την χαρακτηρίζει το Raw Shark Texts θέτει ένα πολύ βασικό ερώτημα: η ανασύνθεση του εαυτού μετά την απώλεια έχει ως αποτέλεσμα την εκ νέου κατασκευή του πρότερου εαυτού ή την κατασκευή ενός εαυτού γύρω από μια φασματική δομή;

This entry was posted in Λογοτεχνία και Υπερκείμενο, Φαντασμαγορικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s