Νο books please, we’re a library!

Πόσο συναρπαστική είναι η ζωή σου όταν το μόνο που κάνεις είναι να γράφεις-  που βγήκα λοιπόν αυτή την εβδομάδα:

  • βγήκα τρεις φορές για χαρτική ύλη και στιλό (τα οποία δεν πολυχρειαζόμουν αλλά ήταν μια καλή αφορμή να βγω από το σπίτι) και μια φορά στο ταχυδρομείο
  • χθες στο μινι-φεστιβάλ της Poeta Negra στο Gagarin (μια χαρά ήταν)
  • την Τετάρτη μέχρι τις 5 το απόγευμα ήμουν στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη όπου και με πληροφόρησαν λίγο προτού κλείσει ότι πολύ κακώς είχα κουβαλήσει μαζί μου (ο αναιδής!) τα δικά μου βιβλία. Όπως με πληροφόρησε με αγενές ύφος ο κύριος ο οποίος δούλευε στη βιβλιοθήκη εκείνη την ώρα, κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται σύμφωνα με τους κανονισμούς της βιβλιοθήκης. Στους κανονισμούς οι οποίοι είναι αναρτημένοι στο χώρο των θυρίδων (όπου αφήνεις τα πάντα προτού μπεις στον κύριο χώρο της βιβλιοθήκης) και στο δικτυακό τόπο της βιβλιοθήκης κάτι τέτοιο δεν αναγράφεται. Εγώ που να το ξέρω; Δικός τους ο χώρος οπότε πάω πάσο. Αν ακούγεται ότι έχω ενοχληθεί από τον κανονισμό αυτό, δεν είναι έτσι – η αγένεια με ενοχλεί (πολύ) περισσότερο.
  • Σε αντίθεση στη βιβλιοθήκη της Ελληνοαμερικάνικης Ένωσης σήμερα κανείς δεν με ενόχλησε, κανείς δεν ασχολήθηκε με τα βιβλία που έφερα από το σπίτι μου. Είχα να πάω στη βιβλιοθήκη της Ένωσης 13-14 χρόνια πάντως και δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με τη βιβλιοθήκη που θυμόμουν- καλύτερη οργάνωση του χώρου, περισσότερα τραπέζια, περισσότερο λειτουργική, ευχάριστος χώρος.
  • Αύριο πάλι στην βιβλιοθήκη της Ένωσης θα είμαι. Αν είστε κι εσείς εκεί (κομματάκι απίθανο Σαββατιάτικα), ελάτε να μου πείτε «γεια».
  • (Το βράδυ μου έχουν τάξει να με πάνε να δω τους 300. Εγώ πάλι λέω να πάω να δω την καινούργια ταινία του Αρονόφσκι, Το πηγάδι της ζωής.)
This entry was posted in Έξω η ζωή είναι πολύχρωμη. Bookmark the permalink.

2 απαντήσεις στο Νο books please, we’re a library!

  1. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    μολις διαβασα την κληρονομια του τσερνομπιλ, πραγματικα σοκαριστικες εικονες

  2. Ο/Η polleslexeis λέει:

    Είναι πραγματικά σοκαριστικό το άρθρο αλλά ίσως με τέτοια σοκ να μένει ζωντανή η μνήμη μας- αλλιώς ξεχνάμε πολύ εύκολα, πολύ γρήγορα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s