οι αγνοούμενοι

Το ναυάγιο
Θα μείνω κι εγώ μαζί σας μες στη βάρκα
Ύστερα απ’ το φριχτό ναυάγιο και το χαμό
Το πλοίο βουλιάζει τώρα μακριά
(Πού πήγαν οι άλλες βάρκες; ποιοι γλιτώσαν;)
Εμείς θα βρούμε κάποτε μια ξέρα
Ένα νησί ερημικό όπως στα βιβλία
Εκεί θα χτίσουμε τα σπίτια μας
Γύρω-γύρω απ’ τη μεγάλη πολιτεία
Και στη μέση μια εκκλησιά
Θα κρεμάσουμε μέσα τη φωτογραφία
Του καπετάνιου μας που χάθηκε -ψηλά-ψηλά-
Λίγο πιο χαμηλά του δεύτερου, πιο χαμηλά του
τρίτου
Θ’αλλάξουμε τις γυναίκες μας και θα κάνουμε πολ-
λα παιδιά
Κι ύστερα θα καλαφατίσουμε ένα μεγάλο καράβι
Καινούριο, ολοκαίνουριο και θα το ρίξουμε στη θά-
λασσα.
Θα ‘χουμε γεράσει μα θα μας γνωρίσουνε.
Μόνο τα παιδιά μας δε θα μοιάζουνε μ’ εμάς.
Μανόλης Αναγνωστάκης, Η συνέχεια 3

Categories: Εμείς και ο κόσμος, Ιχνη, Συγγραφείς
ποίηση, Αναγνωστάκης, Ναυάγιο, Στη μνήμη